Door Merridith Allen

Duizenden oude voetstappen pond op de stenen die leiden helemaal van de Tempel van de Zon. Wordt gegeven bronzen organen glinsteren in de middag licht; hun ademhaling komt in lage rommelend gasps als ze opstijgen hoger, waar de lucht is dun en de trap onder steeds steil. Eenmaal aan de top, hun ogen bereiken in het land om te waken over hun heilige huis; de weelderig groene velden, de Tempel van de Zon en de Maan, en de ceremoniële platforms aangesloten zoals sproeten door een stuk van de weg genaamd "De Avenue van the Dead. "En dan komt het fluiten van hun handgemaakte instrumenten; via de site door een strakke wind. Dit is het gevoel van Teotihuacan.

Ik vind het geen wonder dat de kleine Teotihuacan is een van de meest bezochte archeologische sites in Mexico. Gelegen op ongeveer vijfentwintig mijl ten noordoosten van Mexico Stad, het is gemakkelijk bereikbaar met de bus van Mexico-Stad en ook de meeste regio's in Centraal-Mexico, met inbegrip van Monterrey, San Miguel de Allende en Leon. Persoonlijk ben ik reisde drie en een half uur uit San Miguel de Allende met de bus, dat is een aangename, vlakke rit door verlaten woestijn peppered land met de grootste Aloë en Cacti planten die ik ooit heb gezien.

Op de rit naar Teotihuacan, mijn gids vertelde me een beetje over de site, te beginnen met het mysterieuze karakter van de vroegere bewoners.

"Het is afgesproken," zei hij, "dat Teotihuacan bevatte veel verschillende etnische bevolkingsgroepen. De Totonec, de Zapotec en vervolgens de Maya's, en dan tot slot, de Azteken. "

Dit was eigenlijk nieuws voor me, want ik dacht altijd van Teotihuacan als Aztec site. Immers zij waren de laatste bewoners voor Hernan Cortez reisde naar Mexico in de hoop van het uitbreiden van het Spaanse Rijk, en eindigde hun hele beschaving in 1521. Mijn gids zei een paar dingen over de Azteken, inclusief wat is meest bekend over hen; de handeling van het menselijk slachtoffer. Toen Cortez eerst wordt aangevoerd in Mexico, de Azteken mistook hem voor een God en dus besloten om hun rituele offers maken hem gelukkig. Dit omvatte onthoofding, bludgeoning en meest beroemde, snijden in een nog steeds kloppend hart. Cortez was geschokt door dit scherm, maar op het moment was het gebruikelijk dat de Azteken ter ere van hun Rain God en gevederde Serpent God.

Tegenwoordig is de Rain God en gevederde Serpent God zijn vereerd met dergelijke praktijken als carving shot glazen in hun imago, dat u kunt vinden op de ingezeten Teotihuacan toeristische val op weg naar de site. Het is de eerste plaats zult u voer en het is gevuld met vele gezellige winkels bieden kristal piramide papiergewichten, bespotten offer messen en andere snuisterijen obsidiaan, dat doet denken aan Aztec tools.

In plaats van deze staat, in de tijd van de oude beschavingen, er stond een grote markt. Ik vond dat de moderne markt bevat de resonantie van de vorige, de look van de oudheid in combinatie met moderne koopwaar. In feite Ik durf te zeggen dat de gehele reis door Teotihuacan voelde als een reis heen en weer door de tijd, een plaats waar twee tijdperken bestaan tegelijkertijd in dezelfde ruimte. De inheemse volkeren zijn vervangen door khaki-sportieve toeristen en de lokale bevolking en de inheemse muziek wordt nu gespeeld door ambachtslieden verkopen hun werk aan de zijkanten van de Avenue of the Dead. Ik liep op deze weg met mijn gympen als in 1500 alleen blote voeten en eenvoudige schoenen raakte de grond. Ik keek naar de tempels als ik vertelde hun verhaal, wanneer zo vele jaren geleden waren het levensonderhoud. En tenslotte, huffing en deactiveren van enzymen, ik bereikte de top van de Piramide van de Zon, en keek uit naar de altaren, de Avenue of the Dead en de groene paradijs om me heen met dezelfde aanbidding Ik weet dat de oude volkeren deed.

Omdat het begon te regenen, volgde ik mijn fractie in het Museum van Teotihuacan. Inside, een reeks tentoonstellingen en korte scripts lijn de muren, die verhalen vertellen van de Azteken 'ondenkbaar vooruitgang op het gebied van astronomie, geneeskunde en wiskunde. (Interessant op te merken dat de nauwgezette raster van Teotihuacan is afgestemd op precies 15,5 graden noordoost) Ik heb vernomen dat Teotihuacan vertaalt naar 'geboorteplaats van de Goden. "Tijdens het eerste millennium CE, Teotihuacan was een van de grootste steden in de wereld en de grootste stad in de pre-Columbiaanse Amerika. De invloed van Teotihuacan werd verreikende, zoals blijkt uit de vergelijkbare architectuur gevonden in andere gebieden van Mexico, die vermoedelijk worden gemodelleerd na de geweldige site.

Obsidian werd gebruikt voor het maken van gereedschappen en allerlei andere voorwerpen, waarvan sommige zijn nu klaar met trots achter glas gevallen. Ik werd getroffen door de artistieke precisie van deze artefacten met inbegrip van het aardewerk en maskers. Elke contour heeft een doel, geen line-out van de plaats. Wie heeft aardewerk op de middelbare school weet uit eerste hand dat het moeilijk spinnen een eenvoudige schaal, laat staan deze perfect gebouwde objecten als deze. Tenslotte lees ik over de val van Teotihuacan, de milieuproblemen en ondervoeding, en mijn gids vertelde me over hoe later, Cortez kon veroveren de Azteekse beschaving in drie maanden.

Toen ik klaar bent met lezen op de archeologische en antropologische feiten over Teotihuacan, ik dacht over de bijna absurde plaatsing van dit museum. Ik heb nooit naar een die zich direct in het centrum van de eigenlijke site is gemaakt voor. Ik stond in de Egyptische vleugel in het Metropolitan Museum of Art in New York City, mijn handen zweefde centimeter verwijderd van een altaar, proberen te voelen de energie van degenen die het gebruikte. Ik heb op een enorme Tyrannosaurus Rex in het Museum of Natural History, me af hoe snel het kan lopen en hoe ik zou voelen als ik opeens struikelde in Jurassic Park. En ik heb vaak het Hayden Planetarium, en ziet op tegen de donkere hemel zijdeachtig imitatie, mijn armen gespreid als een vogel na te denken over zero-zwaartekracht en wat zouden de meeste out-of-this-kijk op de wereld ooit. Op deze manier het museum van Teotihuacan is niet anders dan die ervaringen, maar verbleekt in vergelijking met het echte werk.

Ik vond dat zodra ik stapte buiten het museum zijn deuren Ik was teleported terug naar het verleden en geen moderne educatieve tentoonstelling kon tweevoud de zin van wat omgeven mij. Nr. zweefde handen nodig om de energie voelen hier. Nogmaals ik reisde de Avenue of the Dead, voorbij de altaren en velden, terwijl alle zoekt tot de toppen van de piramides en het luisteren naar de muziek van een tijd lang geleden verleden. Dit is wat ik zal onthouden de meeste over mijn Teotihuacan ervaring; de resonantie van de inheemse bevolking in de stenen, de wind, de regen en de lucht. Het is het gevoel dat deze stemmen zullen altijd echo buiten de grenzen van de tijd.

Merridith Allen is een schrijver het leven in New York City. Ze is momenteel ingeschreven in de Lage-Ingezetenschap Creative Writing Program aan de universiteit van New Orleans, die bracht haar naar Mexico in de zomer van 2008 te schrijven, leren en ontdekken de Mexicaanse landschap.