Door Doug Alderson

De wandeling was slechts een mijl en een half, nemen ongeveer een half uur, maar het voelde alsof ik terug lopen in de tijd tienduizend jaar.

Het was het einde van een westelijke Verenigde Staten reis-meestal worden auto-waarin ik keerde op een 1939 reis genomen door mijn grootouders. Ik had een bezoek aan de Grand Canyon, Yosemite, Yellowstone en andere natuurlijke wonderen, en besloten dat een 10.000-voet bergplateau dat een erkende menselijke geschiedenis verspreid over duizenden jaren, een die een speciale heiligheid voor Inheemse Amerikaanse volk aangeduid had, was een passende afsluiting .

Afgeplatte Geneeskunde Wyoming's Mountain, een deel van het Bighorn National Forest, herbergt een van de grootste prehistorische medicijnwielen in Noord-Amerika. De tachtig meter brede stenen cirkel, met achtentwintig spaken rond een centrale rots heuvel en zes rotsstapels of steenhopen gelegen op verschillende buitenste punten, wordt geschat in gebruik voor millennia door diverse Plains en bergstammen te zijn geweest. Vandaag de dag wordt het wiel steeds bezocht door verschillende stammen, de meest voorkomende praktijk zijn de vision quest waar mensen zoeken spirituele leiding en harmonie, en laat gebeddienstenaanbod in ruil.

De oorsprong verhaal van het wiel varieert van stam tot stam. Crow Indianen beweerden dat het bestond toen ze voor het eerst aankwam, geloven dat de zon het gebouwd om mensen te laten zien hoe je een tipi maken. De Shoshone en anderen geloven dat weinig mensen bouwde het wiel en dat ze nog steeds in grotten eronder. Een vroege etnoloog, GB Grinnell, suggereerde dat het wiel is een stenen model van de Cheyenne zon dans lodge, gebouwd waar hout schaars was.

Misschien diende het wiel als een uurwerk of een kalender voor specifieke rituelen en ceremonies. Bij het bestuderen van het wiel voor National Geographic, merkte astronoom John A. Eddy vond dat veel van de steenhopen line-up voor de zomerzonnewende zonsopkomst en zonsondergang, en de stijgende punten van drie heldere sterren-Aldebaran, Rigel en Sirius. "De vroege Indianen van de vlakte gebruik van de zon en de sterren in redelijk geavanceerde manieren gemaakt," Eddy gesloten.

In de vroege avond, had ik in de onverharde Forest Service parkeerplaats dichtbij de basis van Geneeskunde Berg trok en begon de 1.5-mijl lopen beklimming. Toegang voertuig op de site is sterk gereguleerd, en dat passende leek. Men heeft het recht om het wiel te bezoeken verdienen, ik voelde. Immers, had inheemse mensen door de eeuwen heen een keer liepen naar deze plek voor dagen en zelfs weken, zoekers van de heilige.

Oplopende het bochtige weg, ik al snel ontmoette de laatste groep bezoekers die op weg waren naar beneden omdat er slechts een andere auto was op het parkeerterrein. Visitatie gestaag gestegen in de afgelopen jaren, dus ik vond het bijna wonderbaarlijk dat vond ik mezelf lopen alleen de berg op. De westerse zondag werd dompelen in en uit de wolken, het wassen van de bergtop in zacht geel licht-een spectaculair gezicht. Toen zag ik de onmiskenbare vorm van een vos die naar beneden het pad naar me. We ontmoetten bijna oog in oog voordat hij snel schoof weg in de borstel. Mensen kunnen de berg voor de avond, maar niet de dieren hebben verlaten.

Bij een gat voor de laatste stijging, een teken verteld van hoe dit was de combinatie van een oude parcours waar buffalo-georiënteerde Plains mensen interactie met de meer jager-verzamelaars berg mensen, terug 10.000 jaar. Geneeskunde Berg was altijd een plaats van vrede, waar zelfs traditionele vijanden, zoals de Crow, Blackfeet en Sioux kon ongehinderd te verzamelen. Hetzelfde geldt voor andere sites, zoals de Pipestone gebied in het zuidwesten van Minnesota, waar de rode catlinite werd verkregen voor de geneeskunde pijpen.

Adequaat, op het laatste gedeelte van de klim, het parcours was rood grind, misschien wel symbolisch voor de heilige rode weg men volgt wanneer zij wijden hun leven in dienst van de Schepper.

Het naderen van het wiel, kleurrijke gebedsvlaggen, tabak banden, geneeskunde zakjes en andere aanbiedingen die vastgebonden was aan het touw omheining danste in de wind. De kracht van de plaats was doorlaatbaar. Ik had klimmen met uitbundigheid, het gevoel meer energie dan ik had in dagen, maar ik vertraagde toen ik naderde de top en liep rond het wiel met de klok mee de mode. Zitten in het westen, het oosten, toen knielde ik en trok de langstelige geneeskunde pijp ik uit een Muskogee geestelijk leider genaamd Bear Heart meer dan vijfentwintig jaar eerder had ontvangen. Ik vlekkerig mezelf en de pijp met ceder bladeren-zuiveren van natuurlijke wierook-zoals ik vulde de rode kom met pure tabak, neuriede een lied Bear Heart had me geleerd. Zoals ik eerst was opgedragen, wees ik de stam naar de vier richtingen, vervolgens naar de hemel en de aarde, alvorens het naar mijn eigen hart en mijn lippen aan te steken.

Veel inheemse mensen geloven dat Schepper geplaatst geesthelpers in alle vier richtingen, en in de hemel en de aarde, en dat een stukje goddelijkheid was in elk van ons geplaatst. Dat is de reden waarom het getal zeven wordt vaak beschouwd als een heilig getal.

Ik rookte de pijp en gebeden voor al het leven op aarde, voor mijn familie en dierbaren, voor mijn voorouders en toekomstige generaties, en voor spirituele harmonie en duidelijkheid in mijn leven. Ik dankte voor mijn reis en hoe het eerst was gekomen. En ik dankte voor de openbare land dat wordt zorgvuldig beschermd worden in de toekomst, en voor die mensen die waakzaam blijven in hun rentmeesterschap van die landen.

Met mijn ogen dicht, ik tilde de pijp naar de hemel in dankzegging net als een jonge stem uit vanaf het pad genaamd, "Indianen" Geschrokken, ik keek naar een rossige jongen die was gefixeerd op de kleurrijke gebedsvlaggen en andere objecten vastgebonden aan het hek. Hij racete de heuvel. Achter hem was een man en vrouw, een jong meisje van ongeveer vier en een grote zwarte hond. Ik deinsde stilletjes als de vader probeerde de jongen te houden van de behandeling van de offers. Ze praatten luid, snauwde een paar foto's, en bleef slechts een paar minuten, nauwelijks te merken mij. Dit was duidelijk een toeristische stop voor hen, een nieuwsgierigheid. Dus wat als iemand aan het bidden was? Op dat moment toen die jongen had uitriep "Indianen!" Ik realiseerde het enorme educatieve uitdaging die blijft over Indiaanse heilige plaatsen die toegankelijk zijn voor het grote publiek. Wat als ik op een vision quest was geweest, zat in het wiel bidden voor maximaal vier dagen zonder eten en drinken, en toeristen wandelden nemen van foto's van mij? Hoe zou ik me voelen? Men zou een katholieke kerk en schreeuwen, niet binnengaan "Nonnen!"

Borden kan effectief zijn-als mensen stoppen lang genoeg om ze te lezen. Een teken legde uit dat sommige inheemse leiders geloven dat het medicijnwiel toebehoort aan alle mensen, maar met die toegang komt een enorme verantwoordelijkheid. Bezoekers moeten benaderen heilige Indiaanse sites met eerbied en respect, zoals ze zouden hun eigen kerk of tempel. Natuurlijk zullen kinderen zijn kinderen, en ik geen kwade wil droeg naar de jongen.

Wat is de beste manier om een ​​heilige plaats te reguleren? Wanneer een groot aantal stammen gebruiken het, zoals het medicijnwiel, kunt u het niet in de handen van een stam, en als je alleen toegestaan ​​indianen om het te gebruiken, die zou bepalen wie is een Native American? De lijnen zijn wazig na generaties van rassenvermenging en het feit dat sommige stammen en groepen niet worden erkend door de federale overheid, ook indien leden kunnen bonafide inheems bloed en cultureel erfgoed hebben. En wat over die oprechte zoekers die geen Native American? Is er een plaats voor hen?

Ik herinnerde me een bezoek aan een andere heilige plaats-Bear Butte in Zuid-Dakota-vele jaren voordat waar een duidelijke-eyed verzorger herinnerde elke bezoeker om stil te zijn en niet mensen die bidden waren verstoren. Een op een menselijk contact kan zeer nuttig zijn in het opleiden van bezoekers. De heilige kan heilig blijven, en alle bezoekers kunnen iets dat goed te verlaten en weg te nemen.

Een goede start met betrekking tot de steen wiel op Geneeskunde Berg was de vorming van twee Indiaanse stammen organisaties, de Medicine Wheel Alliance en de Medicine Wheel Coalitie, in reactie op een 1988 Forest Service voorstel om een ​​uitkijkplatform te bouwen op het stuur. Met hulp van het behoud groepen milieu en historische, werd het platform voorstel met succes geblokkeerd en een lange dialoog was begonnen over de beste manier om de integriteit van de site te beschermen. De groepen en de Forest Service ontwikkelde uiteindelijk een historische behoud plan voor het wiel en de omliggende 18.000 hectare, de hele berg. Een principe zorgt voor privacy door Inheemse Amerikaanse vaklieden wanneer gevraagd. Daarnaast worden inspanningen geleverd voor meer Indiaanse tolken tijdens het toeristische seizoen.

In een poging om de spirituele betekenis van plaatsen zoals het medicijnwiel leggen, de auteur TH Watkins wijst erop dat de moderne classificaties zoals "nationale bossen" of "nationale parken" zijn vrijwel betekenisloos omdat Native American overtuigingen en praktijken hebben geen muren. "Zij [heilige plaatsen] vertegenwoordigen een kwaliteit waarvan de waarde niet kan worden gemeten door grenzen getrokken of ecosystemen gemeten of wildlife geïnventariseerd," schreef hij. "Er is een spirituele dimensie aan deze landen die alleen kan worden gemeten door de protocollen van het hart, een dimensie die te maken heeft met de oude verbinding tussen de mens en de wilde wereld die hen ondersteunt. De Indianen, de Eerste Volkeren van dit continent, hebben dat verband meer getrouw vereerd dan degenen die ze hebben gevolgd als de dominante menselijke aanwezigheid op dit land. Het is, traditioneel indianen geloven, een heilige verbinding, en ze valideren waar en wanneer ze kunnen met rituelen ouder dan opgenomen tijd. "

Bill Tall Bull, een Noordelijke Cheyenne ouderling, zet het nog beknopter, "De Aarde heeft een geest. De hele schepping heeft een geest. Alles wat komt van de heilige aarde is heilig. "

Traditionele inheemse mensen erop wijzen dat er een gevaar voor de bescherming van bepaalde heilige plaatsen, of, in bredere zin, parken en natuurgebieden, als de rest van het land dan open zijn voor ongebreideld uitbuiting. Als al onze acties werden gedaan met een zorgvuldige planning en afstemming op het land, zou onze hele economie en de manier van leven duurzamer geworden, en onze problemen opgelost zouden zijn van de grond af, met de dagelijkse keuzes. Taart in de lucht, ik weet het, maar plaatsen zoals het medicijnwiel hebben me een glimp van de mogelijkheden gegeven.

Voor het verlaten van het wiel, ik geplaatst tabak en as uit mijn pijp langs de omtrek waar ik had gezeten. Ik wist niet tot kristallen of andere voorwerpen die niet van oudsher gebruikt in deze regio te verlaten. Tabak, aan de andere kant, is heilig voor bijna alle Indiaanse stammen op dit continent. Het werd altijd gebruikt met gebed en ritueel; pas sinds de komst van de Europeanen is tabak is gebruikt in een verslavend en recreatieve manier, met tal van gevolgen voor de gezondheid. Zelfs chemicaliën worden toegevoegd aan een aantal merken om verslaving te verbeteren. Men moet de morele effectiviteit van dergelijke praktijken in twijfel.

De volgende ochtend, na het slapen op de grond voor de laatste keer, ik reed zuiden, richting Denver en een vliegtuig naar huis. Ik voelde me minder alleen dan had ik in mijn hele reis. Het is op die manier als je het aanraakt heilige-je het gevoel een deel van alles en iedereen. Mijn hoogste hoop was voor onze natie de heilige landschap te blijven standvastig wegwijzers aan de weg voor toekomstige reizigers wijzen, helpt ons te eren en versterken van een eeuwenoude compact tussen de mens en de aarde.

Doug Alderson is de auteur van talrijke tijdschriftartikelen en drie boeken, waaronder The Vision Keepers (Quest Books 2007), over wandelingen in de Verenigde Staten en de ervaringen met Indiaanse volk. Zijn eerste boek, Waters Less Traveled (University Press of Florida) was runner-up voor de beste reis-boek in 2006 door de Noord-Amerikaanse Travel Journalists Association. Zijn nieuwste boek, New Dawn voor de Rivier Kissimmee: Orlando naar Lake Okeechobee door Kayak, zal worden uitgebracht door de Universitaire Pers van Florida in de late zomer van 2009. Om meer te leren over zijn werk, inloggen op www.dougalderson.net.